Jip Piet

Jip Piet graduated the Royal Art Academy in The Hague this year with the Fine Arts Department Award under his arm, one of many prizes in his never ending winning streak. We’re happy to work with this winner in optima forma and decided to ask him some questions. He, at his turn, decided to answer them in his own way. And in Dutch. We just couldn’t translate his genius.

Hi, where do you live, where are you from?

Hoi, ik woon in de linker zijvleugel van mijn droomhuis met uitzicht op de hof van eden. Tijdens de tocht over de heuvels rook ik niet altijd naar rozengeur terwijl ik door de maneschijn huppelde. Het heeft dikwijls gestormd, ook door eigen toedoen. Al met al voorlopig woon ik in het land van melk en honing en dans ik op de slag van een ritme loze drum, of was het een tamboerijn.

How does this place influence you as an artist?

De plek waar ik niet woon is mijn nummer 1 inspiratie bron. Ik denk dat precies geplaatste misplaatstheid een grote rol speelt in mijn werk. Wat ik eigenlijk wil zeggen is, mijn geweer verschilt met het weer. Er is altijd iets anders aan de hand, of eigenlijk als ik niets doe is er niets aan de hand. Daar houd ik niet van.

What are your finest moments?

Ik houd er van om boven mijn stand te dineren terwijl ik een aantal dure flessen wijn soldaat maak. Ik heb laatst een bodemloze put gekocht en geïnstalleerd als vervanging van mijn lintworm, dat is wel een vereiste als je in een land van overvloed woont.

And your worst?

Je krijgt wat je krijgt. Ik ben op het moment dat het me niets meer boeit zonder gedag te zeggen te vertrekken.

How do you start working on a new artwork or illustration?

Jullie mensen maken er een puin hoop van, het maakt niet uit. Je zit rustig te zitten hoor je opeens een schreeuw, fuck iedereen. Laten we een oorlog beginnen, genuanceerd. Verzoening en verbroedering zonder verloedering. Iedereen is gelijk, echter gaat het aan het begin van je leven vaak verkeerd. Een slechte jeugd een vervelende buurt of een beter een kapot geschoten buurt helpen vaak niet echt mee in de ontwikkeling van een vriendelijke persoonlijkheid. Ik pak een hele hoop doffe ellende en pleur het op mijn bureau, dan pak ik een staaf mixer en maak er een bruine prut van. Deze bruine prut vervorm ik dan weer tot een meester werk. Haha.

How do you think people will know you in ten years time?

Ik denk dat als ik mee ga met de stroom van het leven en mijn best blijf doen, ik een behoorlijk eind kan komen. Tien jaar is een lange tijd wie weet wat er gebeurt. Ik leef zoveel mogelijk in het nu. Mijn ambities liggen bij ultieme vrijheid zowel financieel als mentaal dus er is nog heel wat werk te verrichten.

Finally, what do we really not know about you yet?

Ik weet zelf nog vrijwel niets over mezelf, wie ik ben verschilt per levensfase. Terug kijkend naar fotografische momenten uit mijn verleden, lijk ik vrijwel niets veranderd. Ik probeer zo eerlijk mogelijk te zijn tegen over mezelf en tegen over anderen. Dit kan soms vervelend overkomen, ik bedoel het niet zo.

Jip Piet